(123)456 7890 demo@coblog.com

ภ า พ จ า ก … ห้ อ ง ท ำ ง า น น้ อ ย ๆ เ ก้ า อี้ เ ล็ ก ๆ … ข อ ง ผ ม

ภ า พ จ า ก … ห้ อ ง ท ำ ง า น น้ อ ย ๆ เ ก้ า อี้ เ ล็ ก ๆ … ข อ ง ผ ม ผมเชื่อว่า…ห้องทำงานของผม น่าจะเป็นหนึ่งในห้องทำงานที่เล็กที่สุดก็ว่าได้

ภ า พ จ า ก … ห้ อ ง ท ำ ง า น น้ อ ย ๆ เ ก้ า อี้ เ ล็ ก ๆ … ข อ ง ผ ม ผมเชื่อว่า…ห้องทำงานของผม น่าจะเป็นหนึ่งในห้องทำงานที่เล็กที่สุดก็ว่าได้

ผมเชื่อว่า…ห้องทำงานของผม น่าจะเป็นหนึ่งในห้องทำงานที่เล็กที่สุดก็ว่าได้
ห้องที่ผมต้องใช้ชีวิตในนั้นตลอดเวลาทำงาน…งานที่ซ้ำซากจำเจ
ไม่ว่าจะเป็นกลางวัน กลางคืน…เช้า สาย บ่าย ค่ำ และดึกดื่นเที่ยงคืนก็ตาม
เหตุการณ์ที่สารพัดจะเกิดขึ้น…สุข ทุกข์ ห่อเหี่ยว ดีใจ เสียใจ…รวมไปถึง “น่ากลัว”
ต่างก็รวมอยู่ในห้องน้อยๆ ห้องนี้ทั้งสิ้น…

แต่…เป็นเรื่องที่แปลกมาก…ว่า
ถึงแม้นจะเป็นที่ที่ผมสิ่งสถิตย์อยู่เป็นประจำ…ผมกลับไม่มีรูปในห้องทำงานของผมเลย
โอกาสที่จะหยิบกล้องขึ้นมา…เพียงแค่ขอสแน๊ปช๊อตยังแทบแย่
เรื่องที่จะถ่ายให้เป็นเรื่องเป็นราวนั้น…แทบจะลืมไปได้เลยครับ

ภาพที่ได้มาในกระทู้นี้…เป็นภาพที่สะสมไว้เป็นเวลาหลายปีครับ
นานๆ ถ่ายเก็บไว้ได้ซักภาพนึง…ต่างกรรม ต่างวาระ ต่างสถานที่
มีตั้งแต่กล้องตัวใหญ่ กล้องตัวเล็ก กล้องคอมแพ็ค รวมไปถึงกล้องจากมือถือซะด้วยซ่ำไป

วิวจากเก้าอี้ทำงานครับ…
หลังจากทำงานมาทั้งคืน…
การเห็นพระอาทิตย์ขึ้นที่ขอบฟ้านั้น เป็นเรื่องปกติ
บรรยากาศ แสง สี…ขอบอกว่า สุดยอดมากครับ…

แต่…ความสุดยอดนี่จะคงอยู่ได้ไม่เกิน 10 นาที เพราะต่อจากนั้น…
พระอาทิตย์จะลอยขึ้นมาอยู่ตรงหน้า…และสาดแสงไปยังผิวโลก
รวมไปถึงสายตาของเราที่มัน “ปรือ” จวนจะปิดอยู่แล้ว…แสบตาสุดๆ ครับ

และสุดท้าย…หน้าที่สำหรับวันนั้นก็สิ้นสุด

ไม่ว่าจะเป็นกลางวัน…หรือกลางคืน วิวต่างๆ ก็น่าดูกันคนและแบบครับ… สนามบินสุวรรณภูมิ…กับวันที่ฝนตก (หนัก) จากข้างบน

ด้วยความเร็ว 300 ก.ม./ช.ม….กับฟิลเตอร์หนาร่วม 2 นิ้ว
ถ่ายยังไงก็ไม่ชัดครับ…หุหุ

เมืองต่างๆ ยามค่ำคืน…
ซิดนีย์…

หลังจากที่ใช้ท้องฟ้าอันกว้างไกลเป็นที่ทำงานมาตลอด 34 ปี
เวลาที่ต้องกล่าวอำลาห้องน้อยๆ นี้ ก็ใกล้เข้ามาทุกที ทุกที…
“ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกลา”…เมื่อถึงเวลา นั้นคือเวลาครับ….
.
ภาพต่อไปนี้…เป็นภาพที่สะสมต่อมาจากกระทู้เดิมเมื่อ 4 ปีที่แล้ว
หากจำกันไม่ได้ เรียนเชิญที่กระทู้เดิมก่อนก็ได้ครับ…

และเช่นเคย…ก็ต้องกล่าวออกตัวกันไว้ก่อนว่า
ภาพเหล่านี้ ถ่ายจากกล้องหลายตัว ตั้งแต่ มีกระจก ไร้กระจก และคอมแพค
ตลอดจนถึงโทรศัพท์มือถือ ต่างกรรมต่างวาระ แล้วแต่ความเหมาะสม
ทั้งตั้งใจถ่าย ฟลุ๊คถ่าย บังเอิญถ่าย ใช้เวลารวบรวม โน้นนิดนี่หน่อยร่วม 4-5 ปี
แต่ทุกภาพมีความเหมือนกัน นั้นคือ…
ถ่ายเมื่อทุกอย่างอยู่ใน SafeZone ที่พิจารณาแล้วว่า…
“สามารถทำได้ สามารถถ่ายได้” ครับ…

เวลาและโอกาสสะสมภาพเหลือน้อยเต็มที
ต่อไป…

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *